محققان یک بانداژ الکتریکی ساختند که در اطراف زخم های پوستی مزمن از جمله زخم های پای دیابتی، زخم های وریدی و زخم های حاصل از جراحی ، میدانی الکتریکی ایجاد می کند و زمان مورد نیاز برای ترمیم این زخم ها را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
در دهه ۱۹۶۰ میلادی محققان دریافتند تحریک الکتریکی زخم می تواند منجر به ترمیم سریع تر زخم ها شود. اما تجهیزات مورد نیاز برای انجام این کار حجیم بوده و معمولا مستلزم بستری شدن بیمار در بیمارستان هستند.
اکنون محققان یک بانداژ انعطاف پذیر با قابلیت توان الکتریکی مورد نیاز را ساختند که قادر است حرکات پوست را به یک میدان الکتریکی درمانی تبدیل کند. برای این منظور محققان یک نانوژنراتور پوشیدنی از جنس صفحات پلی تترافلوئورواتیلن (PTEF)، پلی اتیلن ترفتالات (PET) و فویل مس ساختند. این نانوژنراتور حرکات پوست را که در جریان فعالیت روزمره و حتی تنفس ایجاد می شوند، به پالس های الکتریکی کوچک تبدیل می کند. سپس این جریان الکتریکی به دو الکترود که در دو طرف زخم پوستی قرار گرفته اند، هدایت می شود و یک میدان الکتریکی ایجاد می کند .
محققان این بانداژ را روی موش ها آزمایش کردند و توانستند زخم های پوستی را در طول ۳ روز به طور کامل ترمیم کنند. در حالی که ترمیم چنین زخم هایی با استفاده از بانداژهای عادی فاقد میدان الکتریکی حداقل ۱۲ روز زمان لازم دارد.
به گفته محققان تسریع فرآیند ترمیم زخم ها حاصل انتقال، تولید مثل و تفکیک سریع تر نوعی سلول بافت همبند موسوم به فیبروبلاست در اثر میدان الکتریکی است.
گزارش کامل این تحقیقات در نشریه ACS Nano منتشر شده است.